A w nedilju rano [3]

A w nedilju rano, szcze sonce ne schodyt,
Wże mołodyj żownjar, hej, po kasarni chodyt.

Po kasarni chodyt, w rukach szablju nosyt,
W pana kapitana, hej, na urlop sja prosyt.

– Pane kapitane, pusty m’ja dodomu,
Bo-m łyszyw diwczynu, hej, szczo tużyt za mnoju.

– Puszczu ja tja, puszczu, ałe ne samoho,
Skażu osidłaty, hej, konja woronoho.

Skropyw doszcz dorohu iz Stryja do Łwowa,
W konyka widpała, hej, zołota pidkowa.

Ne żal my pidkowy, szczo sja zahubyła,
Łysz żal my diwczyny, hej, szczo sja zażuryła.

Zażuryłas rewne mołoda diwczyna:
Odna zostałasja, hej, jak w poli byłyna.